Den Heldenaren voorkomen opvang vluchtelingkinderen

Hier geen asielzoekers, die villa kopen we zelf

Den Helder

In Den Helder kochten omwonenden een pand waar vluchtelingenkinderen gehuisvest hadden moeten worden. De wethouder is boos: ‘Mensen met draagkracht kunnen dit niet ontlopen.’

Het vrijstaande huis aan de Linieweg in Den Helder dat omwonenden razendsnel opkochten. Het COA wilde hier maximaal zestien alleenstaande vluchtelingenkinderen met begeleiders huisvesten.Foto’s Olaf Kraak 

De Linieweg is een oase in Den Helder. Met bijna dertig ruime vrijstaande huizen, veel groen en rust. Een man sproeit zijn gazon, ertegenover schrobt een vrouw haar garagepad met een bezem.

„Buurt kaapt villa voor jonge asielzoekers weg”, kopte het Noordhollands Dagblad dinsdag over deze oase. En ineens staat de rustige Linieweg in de schijnwerpers. „Wij houden niet van journalisten. Rot op!”, bijt een buurtbewoonster in de microfoon van een verslaggever.

Veel bewoners willen niet praten over de villa op nummer 15, die plotseling het middelpunt is van een belangenconflict tussen de wijk en het Centraal Orgaan opvang Asielzoekers (COA). Het COA wilde het pand aankopen om er maximaal zestien alleenstaande vluchtelingenkinderen, met begeleiders, in te huisvesten. Maar een onbekend aantal omwonenden dwarsboomden het plan en kochten de villa – vraagprijs zes ton – razendsnel zelf, vlak voor een informatieavond van het COA.

‘Onaangenaam verrast’

De gemeente, waarmee het COA samenwerkt, was „onaangenaam verrast”, zegt wethouder Pieter Kos (integratie, Stadspartij). „Opvang van deze kinderen is een verantwoordelijkheid van ons allemaal. Dan kunnen mensen met meer financiële draagkracht niet zeggen: dat ontlopen wij even”.

Kos wil graag nagaan hoe omwonenden erin slaagden om „binnen 24 uur” het pand te kopen. „Ik hoorde van een bewoner het argument dat er, vlak voor het bekend worden van de koopwens van het COA, een donkere jongen al rokend op een brommer door de wijk was gereden. Daar wil ik graag meer over horen.”

Een tuinder die vlak achter de villa aan het werk is, zegt de buurt wel te begrijpen. „Maar aan de andere kant gaat het om kinderen zonder ouders. Als er elf lallende Duitsers in de tuin zitten, hoor je niemand.”

Twee vrouwen op straat zijn blij dat de kinderen er niet komen. „Toen ik het in de krant las dacht ik: yes!”, zegt een van hen. Ze heeft gehoord dat er Afghanen in de woning zouden komen. „Bezopen in deze buurt”, vindt ze. De andere vrouw: „Wat moeten die jongeren hier doen? Zet ze in een tent op het strand!”

Horecaondernemer en raadslid Carlo Assorgia (Beter voor Den Helder) woont zo’n tweehonderd meter bij de villa vandaan. „Het COA heeft een overvaltactiek gehanteerd door ineens een brief rond te sturen dat ze het pand wilden kopen. Ze zijn niet echt met de mensen in gesprek gegaan. Als ze mij zo hadden benaderd, had ik ook nee gezegd.”

Het plan stond al in de krant voordat het COA iets had getekend, zegt hij. „Dan worden er wel een paar mensen wakker natuurlijk.” Hij vindt de plek voor de opvang niet gelukkig gekozen. „Dit is de duurste grond van Den Helder. De huizen doen hier tussen de vijf ton en een miljoen. Geef je die kinderen dan niet een verkeerd beeld van Nederland?”

Den Helder is de laatste twintig jaar gastvrij geweest voor vluchtelingen en asielzoekers, zegt Assorgia. Veel mensen zijn vrijwilliger in het vluchtelingenwerk. En de buurt is ook heel sociaal, vindt hij. De meeste mensen zouden D66 en GroenLinks stemmen. „Nu wordt Den Helder ineens negatief afgeschilderd. Je hoort over ‘rijkelui die zich kunnen veroorloven om zo’n pand te kopen’, maar ook een deel van de mensen dat zegt ‘goed gedaan’. Daar wil je eigenlijk ook niet mee geassocieerd worden.”